Niet leuk, maar wel mooi.

Na bijna 19 dagen alleen op zee is Lucas Schroder dinsdagmiddag in Salvador de Bahia over de eindstreep gezeild. In het laatste etmaal kon hij zijn 9e plek veiligstellen en daarmee realiseerde hij de top tien plek die tevoren zijn doelstelling was. "Tevreden? Natuurlijk moet ik daar blij mee zijn, maar er had zo veel meer ingezeten zonder alle tegenslag die ik onderweg tegenkwam", vertelt een vermoeide Lucas die ook zichtbaar moeite heeft met lopen. 

 

Gretig begint hij aan het verhaal dat hij drie weken lang met niemand kon delen. Over zijn knieen die al bij de Canarische eilanden zo opspeelden dat hij zelfs aan opgeven dacht. Over de pijnstillers die hem er doorheen hielpen maar waarvan de voorraad snel slonk. Van de zware onweerbuien in de Doldrums die hem in één klap van al zijn windinstrumenten beroofden. Of dat van de uitgevallen generator of de afgebroken bevestiging van de stuurautomaat. Oplosbare problemen, maar die elke keer wel weer een aanslag waren op zijn schaarse energiereserves. "Ik werd er helemaal gek van, elke keer als ik weer met veel moeite aansluiting bij de koplopers had gevonden, gebeurde er weer iets en kon ik weer van voor af aan beginnen. Het is het moeilijkste wat ik ooit gedaan heb, veel zwaarder ook dan de eerste keer...". 

Naar bed
In de komende dagen zullen we de details van Lucas Transat verder horen. Al vrij snel na een biertje en een biefstuk met patat,  haakt hij af naar een douche en een comfortabel bed. "Of ik er van genoten heb? Het was mooi, dat zeker. Maar leuk, nee dat was het maar weinig...".