Transat 650 van start
25-09-2011 | Naar nieuwsoverzicht
Transat 650 van start
Vijfentwintig september 2011. Het is de datum die al heel lang het leven van bijna tachtig zeilers bepaalt. Zonder uitzondering zullen ze zich dat hebben gerealiseerd toen ze deze zondag opstonden na hun laatste ongestoorde slaap in zeker een week. Ook voor Lucas Schröder staat vandaag al meer dan een jaar lang met rood omcirkelt op de kalender. De dag waarop maandenlange voorbereidingen overgaan in een sportief avontuur waarvan niemand nog de afloop kent…
Emoties
Hoewel de start van de Transat pas aan het eind van de middag is, is het al vroeg druk op de steigers. De meeste bergen zeilen, jerrycans en gereedschap hebben plaats gemaakt voor een parade van journalisten, fotografen en afscheidsnemers.
Een groot deel van de zeilers laat dat gewoel aanvankelijk aan zich voorbij gaan. Goed presteren in de Transat is immers ook zorgvuldig omgaan met je krachten, realiseren velen zich, en urenlang rondhangen op een hete steiger hoort daar niet bij.
Zij besteden die tijd liever aan een paar uur extra slaap en een ontspannen maaltijd. Bovendien moeten ze ook pas om twee uur klaar zijn om naar zee te worden gesleept.
De zeilers die er al wel zijn, verwerken deze dag heel verschillend. De een ontspannen, waarschijnlijk blij dat aan al die voorbereidingen eindelijk een eind komt, de ander met een strak gezicht dat nog maar net zijn of haar emoties kan bedwingen.
Relaxt
Als Lucas tegen twaalf uur de steiger oploopt, is onmiddellijk duidelijk dat hij tot de relaxte groep behoort. Ogenschijnlijk volkomen op zijn gemak, loopt hij handenschuddend en grapjes makend naar zijn boot.
De laatste klusjes die hem daar nog wachten stellen weinig voor. Een paar routepunten in het GPS-systeem programmeren, de sponsorvlaggen strijken, het voorzeil hijsklaas maken en nog even snel een flinke portie pasta naar binnenwerken zijn de voornaamste: 'Het gaat om koolhydraten hè' lacht hij vrolijk terwijl hij een dubbele portie we lepelt.
Op het kantoor van de organisatie zet hij zijn handtekening op de startlijst en levert hij tegelijkertijd ook zijn telefoon in. Communicatie met de wal is tijdens de start strikt verboden.
Tijd om te gaan
Na de allerlaatste omhelzing, een highfive en nog een extra knuffel voor zoon Jonas, stapt Lucas aan boord. Plotseling toch ongeduldig, wenkt hij de rubberboot dat het nu toch echt tijd is om te gaan. Overduidelijk heeft hij genoeg van de drukte op de wal die hem verhindert zich te concentreren op wat hem te wachten staat. Even na tweeën sleept een rubberboot de motorloze Brunel door de openstaande brug. Dichte rijen toeschouwers juichen hem net als elke vertrekkende deelnemer enthousiast toe. Vele duizenden zijn uitgelopen voor de start van de Transat.
Genieten van douchen
Eenmaal op het water hervindt Lucas zichtbaar zijn kalmte. Rustig zeilend in weinig wind, scharrelt hij naar het startgebied. Als we langs hem varen heeft hij alle tijd voor een praatje. “Wil je de thuisblijvers nog iets zeggen?” “Dat ze de komende weken lekker van hun douche moeten genieten, misschien…” grapt hij. “Nee, maar serieus. Ik wil ze vooral laten weten, hoe bijzonder ik het vind dat ik dit mag doen...”
Start
Om precies 17 minuten over vijf gaan de boten over de startlijn. De start is zo als bij elke zeilwedstrijd in de wind dus moeten de boten opkruisen naar een boei die zo’n 2 mijl verderop ligt. Daarna zijn er geen beperkingen meer en bepaalt iedereen zijn eigen route naar Madeira.
Lucas kiest ervoor om met een aantal anderen direct over stuurboord te gaan zeilen terwijl de meerderheid over bakboord begint. Lucas’ keuze blijkt goed uit te pakken. Aan zijn kant van de baan staat duidelijk een paar knopen meer wind dan bij de groep die over de andere boeg zeilt. Als beide groepen kort voor de laatste boei weer samensmelten, ligt hij bij de eerste twintig boten in het veld.
Gennaker
Na de boei wordt de koers ruim bezeild en komen de gennakers aan dek. Maar met de grote witte Brunel gennaker wil het niet erg lukken. Het zeil verdwijnt al snel weer onderdek om plaats te maken voor een vlakker exemplaar waar je net iets hoger mee aan de wind kunt varen. Als de Brunel weer onderweg is, heeft de manoeuvre Lucas jammer genoeg een flink aantal plekken gekost. Maar met nog ruim 1200 mijl de tijd om dat weer in te lopen, is er weinig reden om daar echt over in te zitten.
Achter de horizon
La Rochelle is achter ons nog nauwelijks zichtbaar. Nog een keer sturen we de snelle rubberboot op roepafstand langs de Brunel: “Tot op Madeira!”. Dan keren wij om, en zeilt de Brunel onverstoorbaar verder in de richting van de ondergaande zon...
Klik hier voor meer foto's van de start, of ga hier naartoe voor een video van de boot in de race.
Waar is Lucas?
Lucas heeft een bakenzender aan boord waardoor we tweemaal daags kunnen zien waar hij zich bevindt en wat zijn positie in de wedstrijd is. Klik hier of op de banner op de Brunel Sailing voorpagina voor de actuele situatie.
